Hier draaide het om meer dan cijfers. Dit was de plek waar waardering tastbaar werd: door guldens in zakjes. In het Loonbureau werden de lonen berekend en uitbetaald. 

In de jaren vijftig kwam op vrijdag een bankmedewerker op de fiets helemaal vanuit Doetinchem, zo’n 15 kilometer verderop, met wel 100.000 gulden in een tas. Dan kon het tellen en uitbetalen beginnen. 

Ooit zaten de lonen in papieren zakjes, eerst ondoorzichtig maar na klachten transparant gemaakt. Zo kon iedereen direct zien of het klopte.